Archive for January, 2011

Ντοκιμαντέρ για το Wikileaks

January 12th, 2011

Στα 3 χρόνια ζωής του έχει βγάλει στον αέρα πάνω από 1 εκ. απόρρητα έγγραφα (διαβαθμισμένες πληροφορίες)! Έχει δημοσιεύσει τα περισσότερα απόρρητα διπλωματικά και στρατιωτικά έγγραφα από οποιοδήποτε άλλο μέσο και λέγεται πως έχει ξεπεράσει σε αποκαλύψεις, αιρθμητικά, ακόμη και όσες έχουν δει το φως της δημοσιότητας από όλα τα ΜΜΕ του κόσμου, μαζί. Το Wikileaks, είναι μια οργάνωση-φαινόμενο που πλέον έχει απίστευτη δύναμη στα χέρια της και μάχεται από την απαρχή της για τη διαφανή ενημέρωση.

Το ντοκιμαντέρ “Wikirebels” που διαρκεί κάτι λιγότερο από 1 ώρα είναι των δημοσιογράφων Jesper Huor και Bosse Lindquist, του σουηδικού, δημόσιου καναλιού SVT. Περιλαμβάνει δηλώσεις νυν και πρώην μελών του Wikileaks, του ιδρυτή του φυσικά Julian Assange, και την πορεία της οργάνωσης ακτιβιστών Wikileaks.

“Δημοκρατία δίχως διαφάνεια δεν είναι δημοκρατία. Είμαι μια κενή λέξη.”, λέει στο κλείσιμο του ντοκιμαντέρ ο Σουηδός δημοσιογράφος Kristinn Hrafnsson. Ό,τι και να γίνει ο σπόρος φυτεύτηκε, ευτυχώς.

Χρόνια πολλά – Το 38ο κλειδί

January 4th, 2011

Έχει πολύ πλάκα, γιατί όπου κι αν αντικρίσεις αυτές τις μέρες, βλέπεις καινούργια πράγματα. Οι άνθρωποι φοράνε τα δώρα τους: κοσμήματα, νέα ρούχα, κοκαλάκια, κρατάνε καινούργιες τσάντες και πορτοφόλια, ζεσταίνονται με κάλτσες, παπούτσια, εσάρπες και μπουφάν που δεν είχαν πέρσι.

Και τα σπίτια, είναι στολισμένα με ολοκαίνουργια μπιμπελό κι αντικείμενα που πήραν τη θέση κάποιων άλλων, παλιότερων.

Κοιτάζω τον απέναντι. Είναι στην κουζίνα, όπως συνήθως αυτή την ώρα, κι ετοιμάζει το δείπνο του. Φορά ένα πουλόβερ. Και είμαι σίγουρη πως είναι ολοκαίνουργιο, πως του το χάρισαν στις γιορτές. Και χαμογελάω. Μετά σκέφτομαι εγώ τι έχω πάνω μου που είναι δώρο. Σκέφτομαι τη μάμα και τον μπαμπάκα μου, τους θείους μου και κάποιους φίλους και ξέρω πως ό,τι φοράνε αυτές τις μέρες, το έχουν πάρει πολύ πρόσφατα. Τους φαντάζομαι.

Είπα λοιπόν για φέτος να υποσχεθώ ορισμένα πράγματα στον εαυτό μου. Έτσι για να τον προσέξω καλύτερα. Θα ξεκινήσω με ένα, που μου είναι πολύ σημαντικό. Ξέρω τι μου εύχομαι, τι ποθώ, τι θέλω και τι θέλω πραγματικά! Τι μου λείπει και τι επιτέλους θα ήθελα να αποκτήσω.

Κείνο όμως, με το οποίο ξεκινάω και σ’αυτό μένω, για τώρα, είναι το γέλιο!

Εύχομαι λοιπόν για τον εαυτό μου, να μάθω να (ξανά)γελάω ακόμη περισσότερο μέσα στο 2011. Για να βγάλω κι άλλες ρυτιδούλες γύρω από τα μάτια, που υποδηλώνουν ευτυχισμένο άνθρωπο. Για να απαλύνω ό,τι μπορεί να με σκουραίνει (και δεν μου πηγαίνει καθόλου, ανοιχτόχρωμη γαρ). Και για να νιώθω αυτό το φως που με τυλίγει μονομιάς, όταν πλαταίνουν τα χείλη μου και σφαλίζει γλυκά το πράσινό μου μάτι.

Γέλιο λοιπόν. Να γελάω. Ίσως μάθω πάλι να πετάω έτσι…

Πηγή εικόνας: aksdareflection.deviantart.com